Column - Over het belang van de komende Statenverkiezingen

vrijdag 28 januari 2011

Eigenlijk is het volstrekt overbodig om van mijn kant iets te zeggen over het belang van de aanstaande Statenverkiezingen. Wat zou ik kunnen toevoegen? In Zuid-Holland zie ik immers een voortreffelijke lijsttrekker en een mooie kandidatenlijst.

 

Eerder al las ik een helder, compact en vooral inhoudelijk aansprekend programma, waarbij ik het voorrecht had daar met Josine Meurs (voorzitter programmacommissie en kandidaat nr. 2) vooraf te mogen spiegelen. Ik maak mij kortom geen enkele zorgen over de uitslag voor D66. Voor de zekerheid ga ik op 4 februari een dagje mee in de campagnebus richting de Bollenstreek. Toch wil ik niet volstaan met het uitspreken van de wens ‘veel succes’ en desgevraagd nog wel enkele opmerkingen maken.

 

Laten we niet net doen alsof we hier alleen met provinciale verkiezingen bezig zijn. Ik begrijp als oud-lid van diverse decentrale bestuursorganen heel goed dat het dominante landelijk beeld van politieke partijen (en dus ook van D66) nogal paradoxaal voelt. En er is niets op tegen het eigen profiel en doel niet te laten ondersneeuwen door al het landelijke verkiezingsgeweld. Maar onze politieke concurrenten zijn niet naïef. Daarom moeten we niet Roomser zijn dan de paus. Ook de kiezers weten precies waar het om gaat: de toekomst van het kabinet in de Eerste Kamer. In dat perspectief zijn de komende verkiezingen landelijker en belangrijker dan ooit. In dat perspectief is een goed resultaat ook voor D66 belangrijker dan ooit.

 

In de Eerste Kamer zie ik al enkele maanden veel warmlopen, hoefgetrappel en gesnuif bij een aantal fracties. Het tot dusver redelijk verborgen gebleven politieke karakter van de senaat is verder versterkt en nu ook naar buiten gekomen. Ik doe aan die politisering en het uitventen daarvan graag mee, omdat er teveel mist rondom de Eerste Kamer hangt en omdat het behoud van de senaat wordt beargumenteerd met foute beelden over alleen maar juridische toetsen van wetgeving. Maar laten we helder zijn: als er geen meerderheid komt voor de coalitie, zal het wetgevingsprogramma stagneren, zal daardoor regeren vrijwel onmogelijk worden (omdat je niet zonder een wettelijke grondslag kunt) en zal het kabinet om die reden zelf de stekker er uit trekken.

 

Kortom, er staat veel op het spel. Voor D66, voor de provincies, voorde Eerste Kamer en uiteindelijk voor de toekomst van het land. Gaan we door met een harde, vaak onbeschaafde politiek van repressie en rancune (dit is even compact geformuleerd)? Of proberen we het tij te keren op weg naar noodzakelijke maatschappelijke hervormingen en politieke vernieuwing? Laten we voor dat laatste gaan: er op en er over!

 

Hans Engels

Fractievoorzitter D66 Eerste Kamer